’t Is meestal ieverans,

’t hoofd zij wat mal.

Zeg à la Toon Hermans:

“Leg neer die gal!”

Kraait de haan expres:

“Die kip tokt ’n gedicht,

(k)luchtig licht

én zo kákelvers!”

Nu spreekt men steeds van delen,

’t Is ’n ander windrichting.

Vroeger was de voorlichting

wel doktertje gaan spelen!

De transformator

van verdriet,

blijft droge humor:

’t schimmelt niet!

Een dashond is wel grondig,

heeft veel op een rij.

Is monter mondig,

geen kravat erbij!

Zij redden

vaak ’t humorvak.

Clowns hebben

hun (m)almanak!