Zijn, bestaan is niet om ’t even.

Dat kan hard zijn of veel zachter.

Voor de mens geen hondenleven,

maar loopt daar toch gaarne achter!

Je hebt kolder

op je zolder,

je hersenkronkelpan

slabakt er versjes van!

Hier een bank, wel zonder rente.

’t Is een peulschil op de bank.

Wat moet jij nog met je centen:

fiscus speelt toch vrij en vrank!

De ellebogen

in de politiek

zijn, in de ogen,

thans meer elastiek.

De burger in ’n wip,

straks zonder slip!

Na het fijntjes komen,

is weer de weg terug.

Zijn er nieuwe dromen.

De zee, die blijft ’n drug!

Soms te stram,

wordt het tam.

Wars van vereelting:

opnieuw verbeelding!