Hij kon het ronken

echt niet laten,

maar wist van pronken

langs huiggaten …

Vrij naar Wim Sonneveld en Friso Wiegersma

Jij hebt kolder

op je zolder,

je hersenkronkelpan

slabakt er versjes van.

Gevleugelde woorden

dreigen weg te vliegen.

Maar in mooie oorden

is het prompt genieten.

Ach, de mens is ook

wat gekheid op twee stokjes

en voordat die wel vlotjes

opgaat in de rook …

Ook, de dikste boom

maakt wel graag van z’n tak.

En dat is ook een vak:

deeltjes van een droom …

Zon geeft voeling,

is steeds geen lol:

zoek verkoeling

met ’n ijsbol!