Onrecht wil nooit staken

Onrecht wil nooit staken,
vrijheid zit steeds in de knel,
kon de geest maar mooi geraken
uit de pels van mensenvel.

Een striempje lente

Een striempje lente
met een fout geluid,
de prinsenventen
kwaken als een puid.

Wat ik moeilijk dribbel
is een echte Trippel
of met Duvel scoren zal
of met een lob per Orval.

Je moet niet gaan

naar eigen graf,

men kapt spontaan

je wel eens af.

Je lamp loopt langzaam leeg

onhoudbaar in chagrijn,

geen vloek van eigen deeg,

vooruit, lichtvoetig zijn.

Je zoekt creatie

van schuilplezier

door de prestatie

van de huilspier.

Peilend naar gedachtegangen

langzaam door het kriebelweten,

maar kent haar verlangen

aan haar wiebelbenen.