De pampers maken niet gezonder, de wereld gaat aan zeik ten onder.

Verdriet pleurt regen, zelfs spontaan, rataplan! ’s Nachts blaf je tegen, tegen de maan. Dag Jan!

Zij had hem veel opgepookt, nog liefst eruit gegooid, voor het laatst nu opgestookt en hij is weer verstrooid.

Verdriet wil brommen nacht en dag. De tranen zwommen wegpinkslag.

Dikwijls ziet men dat de rotten met gewone lieden spotten. Wie niet in ’t geld zwemt, dat mag, drogen zij wel verder af. Naar Jacob Cats