Er was al glad ijs in het paradijs

Er was al glad ijs in het paradijs. De eerste zucht: verboden vrucht.

Het speelt nog parten

Het speelt nog parten, het knorren valt mee, je was een varken met nu wat zwijnwee.

Wat kijk je naar dat leven op, van dit is ja en dat is nee. Van zwarte sneeuw heb je een pop en dat gaat toch, veel langer mee.

In ’t gras moeten bijten of koe weten zijn, kent nog blij de mijten van het puberschrijn.

Ach, verhip! zo sprak de slip, ik verlies mijn maagdenwit én ’t is niet te stelpen: alle scheetjes helpen!

Wat een beetje mal is om het redden, mensen willen alles voor niets hebben.

Je werd wel aardig opgevoed met kromme nagels rechtslaan, bij leven komt het nooit meer goed, nu trekt de nijptang jou aan.