In kommertijd

je meest vergist,

door eenzaamheid

wel nooit gemist.

Had je Einstein lief?

De zuchtbespiegeling?

Houding relatief?

Liefst die nalieveling?

Klavertje vier kan verbazen,

voor geluk is er geen meet,

ach, je neemt jezelf te grazen,

het beest houdt je in de greep.

Vergiet

humor dregt

naar oprecht

verdriet?

Het oog is bader

in het dok,

de string schijnt nader

dan de lok.

Ach, het telt mee:

miskundepi,

éénzaam voor twee,

hypochondrie!