O, dat oud liefje

had één motiefje,

hoe zij repeteerde:

slaapkamergeleerde.

Hups van rups tot vlinderslag,

zo hoog in dromen,

genietersbomen,

slapend overstag.

Lijkt het eens complot,

stop dan met vitten.

Nog tijd om in pot

en as te zitten!

De goesting knort.

Maar afschuimen,

en opruimen.

Tot ’t vrolijk wordt.

Zoals Lauterbrunnen

in lucht Zwitserland,

zijn er louterbronnen

naar het eeuwig zand.

Dat die Martialis

een spitse sjarel is,

schreef zonder drammen

veel lepigrammen.